که صرفا دوز خریت را زیاد میکند!"
فعل و فاعلمو درست نوشتم....کسی چه میدونه؛ شاید یه جمله تاریخی شد!!
ولی ازینا گذشته وقتی احوالاتم کیش میشیه،
دلم میخواد برم در خونه خدا رو بزنم،
بگم یه دقه بیا دم در!
بعد دو سه تا بزنم رو شونش؛
بگم: خسته نباشی واقعا!!! خدا قوت.با این خلقتت!!!
تا حرف هم بزنه همچین بزنم...
ولش کن! صلوات بفرس!
برچسب:
نویسنده: حامد حکیمی